Książki Zbójeckie



Katowice : Wydawnictwo Sonia Draga, 2008.

Wieczna droga.  Ścieżki Europy przemierzane piechotą. Nie boso, choć i tak z trudem. Lato, jesień, zima – zmieniają się ścieżki ale kresu wędrówki nie widać. Mówią, że człowiek dostaje tyle nieszczęścia, ile może znieść. Każdy ugina się pod swoim krzyżem, zaciska zęby, upada i wstaje. Gdzieś tam, na końcu tej wędrówki czeka szczęście, jak garniec złota po drugiej stronie tęczy. Tylko trzeba wytrwać. Nie wolno zgorzknieć, nie warto psioczyć na swój los. Będzie dobrze, potrzeba wiary…

Maria Adler obdzieliłaby swoim życiem kilka kobiet i jeszcze by zostało. Piękna dziewczyna, która przemierza Europę jako prostytutka, potem kasztelanka i żona wolnego rycerza, dojrzewa na naszych oczach. W trzecim tomie Trylogii Nierządnicy, zahartowana kobieta, która doznała od losu wielu upokorzeń, po raz kolejny zostaje oddana nieszczęściu na pożarcie. I po raz kolejny opiera się, nie tracąc nic ze swojej godności.

Nienawiść. Bohaterowie trylogii Iny Lorentz są czarni albo biali. Przeżarci nienawiścią bądź przepełnieni szlachetnością. Maria ma wrogów, którzy nie spoczną, póki nie pogrążą jej w otchłani cierpienia. Cóż za rozkosz myśleć, że ot piękna bohaterka, tuż po wydaniu dziecka na świat, zostaje oddana w ręce handlarzy niewolników i sprzedana jak zwierzę na targu. Jednak ci wrogowie nie wiedzą, że co Marii nie zabije, to ją wzmacnia. Bohaterka przez całe swoje życie uczy się męstwa, cierpliwości, odwagi. Z wylęknionej, pełnej gniewu dziewczyny staje się przywódczynią, ostoją, filarem. Będąc w niewoli nie tylko ratuje samą siebie, ale także poznanych przyjaciół. Daje im schronienie, a później szczęśliwe i dostatnie życie.

Maria stawia siebie na drugim miejscu, emanując mądrością i godnością, która wytwarza wokół niej ochronny pancerz. Jako niewolnica rosyjskiej księżnej szybko wkrada się w jej łaski, zaskarbiając sobie uznanie, a później przyjaźń.

Testament nierządnicy obfituje w poznawanie nowych kultur. Bohaterka spotyka Tatarów, bezwzględnych i brutalnych wojowników, którzy sieją grozę w całej Europie. Po raz pierwszy w życiu spotyka także Afrykankę, którą bierze pod opiekę. Czarna niewolnica musi znosić ogromną brutalność swoich panów, Maria stanowi jej jedyny ratunek. Warto zaznaczyć, że bohaterka jest osobą niezwykle tolerancyjną. Potrafi zrozumieć obce obyczaje, zaakceptować religię i odmienność. Czarna przyjaciółka szybko staje się dla niej bliska niczym siostra. Ich pierwsze spotkanie pokazuje różnorodność średniowiecza:

Ponad sobą ujrzała postać, która mogła pochodzić wyłącznie prosto z piekieł. (…)

Mocno zacisnęła oczy, a potem ostrożnie je otworzyła. (…) Ten ktoś właściwie nie całkiem wyglądał jak diabeł. Wprawdzie w skąpym świetle skóra potwora była czarna jak smoła, a krótkie włosy tak pokręcone jak u nowo narodzonego cielaka, miał też białe zęby jak normalny człowiek i czerwone, lekko wydęte usta.

Losy Marii, tak barwne, kontrowersyjne i wciągające, wydają się być odrealnione. Czy to możliwe, by na jedną kobietę spadło aż tyle nieszczęścia? Co jeszcze musi się stać, aby ta nękana przez życie kobieta mogła w końcu ogrzać się przy bliskich i nacieszyć rodziną? Zamiast tego bohaterka była w niewoli w Czechach i Rosji, nauczyła się obcych języków, poznała nieznane dla niej i barbarzyńskie obyczaje, stała się także poważaną zielarką. I choć wszystko to wydaje się być nierzeczywiste, to przecież życie pisze najlepsze scenariusze i kształtuje wielkie osobowości. Maria Adler, jako kobieta średniowiecza, wzbudza wśród ludzi lęk i szacunek. Ta, którą tyle razy uznano za zmarłą bądź zaginioną, za każdym razem powraca o własnych siłach, by zemścić się na swoich wrogach i odzyskać to, co zostało jej odebrane. Wraca silniejsza, mądrzejsza, choć ciut starsza. Jednak zmarszczki i pierwsza siwizna nie są w stanie zmącić jej urody, która wciąż zachwyca.

Czytelnik, który będzie tęsknił za pasjonującymi losami Marii, dostał od twórców trylogii prezent w postaci czwartej części zatytułowanej Córka nierządnicy. Trudi Adler przypomina swoją matkę, więc zapewne jej przygody, czy może raczej wielkie tarapaty, będą równie ciekawe, jak Marii. Przekonamy się!

***

Tom pierwszy trylogii: Nierządnica.

Tom drugi trylogii: Kasztelanka.